Martial Law is a War against Women

This slideshow requires JavaScript.

“I will be imprisoned for you. If you rape three (women), I will say I did it.”

This statement displays the President’s impunity—that he is not simply above the law rather he is “the Law”. He is serving the women in a silver platter to the military. That it is okay to rape. He is encouraging the soldiers to commit a crime: one, to kill and two, rape not one but as many women as the soldiers can.

The statement also displays he is the displaying his patron mindset. He is taking responsibility over his “servants” crimes. He is actually saying that the soldiers cannot be held accountable / liable for crimes.

The statement displays his machismo. He sees women as his unequal and mere sex objects. All the more chilling given that women and children bear the ill effects of any conflict or war.

We have seen these conflict areas around the world and even in our own history, rape committed during war is often intended to terrorize the population, destroy communities, and, in some cases, change the ethnic make-up of the next generation. Sometimes it is also used to deliberately infect women with HIV or render women from the targeted community incapable of bearing children.

In this sense, rape is a tool of subjugating a weaker entity to a more powerful one. It is not “a joke”, rather it was a tasteless, sexist and misogynistic comment unless he thinks that soldiers are rapists, like him when he commented on the rape of the Australian Missionary while he was still running for office as a Presidential candidate.

And what makes it more tyrannically that he made that statement now that he has declared Martial Law, unjustifiably declared Martial Law— a time when the military is given and think they have more power or that they are above the civilian authority—which under ordinary situation is supreme over military.

The military knows thay have more power, even if the Constitution operates and the rights of the people are guaranteed. And since the writ of habeas corpus is suspended and the military has power to arrest anybody which was previously a police function, we fear that abuses are likely.

Now more than ever that we should be vigilant. We call on our brothers and sisters in uniform to resist illegal orders and respect the rights of Filipinos.

Together let us Resist Tyranny and Uphold Democratic Rights. ###

Labanan ang Pagpapanumbalik sa Kapangyarihan ng mga Marcos! Labanan ang Pagbabalik ng Tiraniya!

people-monument

Inilibing ang bangkay ng pasistang diktador Ferdinand E. Marcos, Sr., Nobyembre 18, sa Libingan ng mga Bayani (LNMB).  Tulad sa pagnanakaw, inilihim sa publiko hanggang sa mismong oras ng seremonyang puspos sa parangal at ritwal na bagay lamang sa taong nabuhay nang marangal, may integridad, matapat at may natatanging ambag sa pagsulong ng lipunan. Naroon ang mga opisyal ng AFP at PNP at honor guards na nagbigay ng parangal pang-estado at militar (state and military honor).

AFP at PNP ang unang kumumpirma sa media na alam ni Presidente Duterte ang libing, na itinanggi naman ng kanyang mga tagapagsalita sa Malakanyang. Sinabi ni AFP spokesperson Brig. Gen. Restituto Padilla na ang utos ng Department of National Defense (DND), na Nob. 17 nila natanggap, ay tiyak na alam ni Duterte. Mismong si PNP Chief Ronald “Bato” De la Rosa ay nagsabing “tiyak na alam ito ni Duterte sapagkat siya rin ang may tuwirang ugnay sa mga Marcos.” Nang salubungin ng international media si Duterte sa pagdating sa Lima, Peru ay kinumpirma na alam nga niya ang libing at “pamilya Marcos ang nagtakda ng petsa”.

Sinabi ni Duterte na kanyang “ipinapatupad lang ang batas at desisyon ng Korte Suprema”  Subalit ang lihim ngunit marangyang libing ng diktador ay pagsikot sa proseso ng batas at korte. Ipinagkait nito sa mga tumututol ang pagkakataong maghapag ng motion for reconsideration mula Nobyemre 9-23. Garapalang ipinagtanggol g Korte Suprema ang tapos nang libing sa pahayag na “walang batas na nagbabawal na ilibing si Marcos sa LNMB” at “walang apila laban sa libing”.

Malinaw, mula simula, ang kutsabaan Duterte, pamilyang Marcos at 9 na mahistrado ng Korte Suprema. Inilihim ang libing sa taong bayan upang hindi maiwas sa tiyak na pagharang ng mamamayan.  Hanggang sa huling sandali, kataksilan sa bayan ang ipinamalas ng pamilya Marcos na suportado ni Duterte.

Ang utos ni Duterte na pinaboran ng 9 na mahistradong nagsuko at nagbenta ng kanilang integridad at ang biglaang libing ay tahasang pagyurak sa makasaysayang soberanong pasya at akto ng milyun-milyong mamamayan sa buong kapuluan na lumaban at nagwakas sa diktadurang Marcos.

Ang pagrangal na iginawad sa diktador:  pagsundo ng  helicopter ng AFP, pagsalubong at pagpapasan sa balikat ng kanyang kabaong ng mga sundalo, paglalagak nito sa hila-ng-kabayo na (caisson), pagpupugay ng honor guards, pagbalot ng bandila ng bansa sa kanyang kabaong, 21-gun salute at  volley of fire at paglalagay ng cauldron of fire or eternal flame na natatangi sa puntod ni Marcos, ay pagdakila sa tiranong naghari sa loob ng 21 taon, kabilang ang 14 na taon ng lantarang pasistang diktadura.

Pilit na pinalilimot sa mamamayan ang lansakang pagsupil sa mga demokratiko at makataong karapatan; pagdukot at pagpatay sa libu-libong mamamayan; pagtortyur at pagbilanggo sa abot 100,000; panggagahasa sa mga kababaihang inaresto, ibinilanggo o pinatay; pagpapalayas ng daan-daan libong mamamayan sa kanilang mga pamayanan sa kanayunan; pagtatayo ng mga yunit para-militar at mga kampo at detachment ng militar sa halos lahat ng mga baryo/barangay sa kanayunan; pagbaon ng bansa sa dayuhang utang; pagnanakaw at pagtakas ng bilyong dolyar na halaga ng kabang yaman; ginawang “gatasang-baka” ang mga proyektong pang-impraistruktura, ilang ospital at higit sa lahat ang halimaw na plantang nukleyar sa Bataan na hanggang 2007 ay binayaran ng mamamayan ang ginugol dito na utang na $2.2B (bukod pa ang interes nito), na makabuluhang  bahagi ay padulas kay Marcos at komisyon ng crony niyang si Herminio Disini.

Ito ang tampok sa madugo at mapandambong na rekord ng diktador na si Marcos, na iniidolo ni Duterte. Ang palihim ngunit puspos sa parangal na paglibing sa diktador sa LNMB ay pagyurak sa  mahabang pakikibaka ng milyun-milyong mamamayan, na humantong sa pag-aalsang Pebrero 1986, na nagwakas sa diktadurang Marcos. Paglapastangang sa soberanong pasya at aksyon ng mamamayan at pagbaligtad ng kasaysayan ang kahulugan ng “pagbabayad-utang” ni Duterte sa pamilyang Marcos. Bukod dito ang bumubungad na pagpwesto kay Bong Bong Marcos sa kapangyarihan.

May batayan ang pangamba ng marami at ni Bise-presidente Leni Robredo na lulutuin sa Korte Suprema ang kasong isinampa ni Bong Bong Marcos. Kinaray ni Duterte si Bong Bong Marcos sa kanyang pagbisita sa China at doon ipinakilala sa mga Tsino bilang “susunod na bise-presidente ng Pilipinas kung mananalo sa kaso laban kay Leni Robredo”. Higit dito, sinabi rin ni Duterte, sa parehing pagkakataon, na kanyang tinutularan ang idolong Ferdinand Marcos, Sr.

Ilang araw bago ang panakaw na libing, ipinahayag ni Duterte sa harap ng publiko na kanyang “kinokonsidera ang pagsuspinde sa writ of habeas corpus” kapag siya ay “mapuwersa” ng pinapalaki niyang problema sa drugs at ng diumanong “rebelyon”.  Sumunod sinabi rin niya, “ang pagdeklara ng batas militar ay contingency”.

Labanan ang muling pagbalot ng lagim ng malaganap na karahasan laban sa mamamayan at paglulubid ng batayan para sa higit na karahasan

Bumulwak ang malaganap na protesta sa panakaw na libing sa pinarangalang diktador. Pinanariwa nito ang bangungot ng diktadurang Marcos. Binuhay sa ala-ala ng marami ang mga pahirap at iba pang paglabag sa mga karapatan. Ang mga tinortyur at ikinulong noon ay nadaramang muli ang mga pasakit. Ang pag-uulit ni Duterte ng panawagang kalimutan na ang nakaraan at patawarin ang mga Marcos ay pang-iinsulto sa mamamayan.

Sa pagsusulong ng mga protesta hindi dapat mawala na pinatutungkulan din nito ang nagbabantang muling pagbalot ng lagim at karahasan. Huwag mawawaglit na umiiral hanggang ngayon ang “state of national emergency” na ipinataw sa bansa bunsod ng “lawless violence” sa “balwarte” ni Digong na Davao City. Kasama ng PNP ang AFP sa pagpapairal ng “state of emergency”. Kinokondisyon ang mamamayan sa mga “check point” at presensya ng mga “combat ready” na mga pulis at sundalo sa mga publikong lugar tulad sa mga istasyon ng LRT at MRT, mga terminal ng bus at mga pantalan at airport.

Minamanhid ang mamamayan sa araw-araw na pagpatay sa mga “suspek na drug user-pusher” at nakabilanggong “nagtangkang lumaban”. Tahasang sinasabi ni Duterte na wala siyang pagkilala sa human rights at itinuring na kaaway ang bawat magtanong, mag-iimbestiga o magpahayag ng opinyong kontra sa lumalaganap na extra-judicial killing at walang pakundangang paglabag sa due process.

Sa harap nito at sa kabila nito ay iniuulat ng PNP na nababawasan ang kriminalidad! Ano na kung gayon ang depinisyon nila ng kriminalidad? Inuulit-ulit ni Duterte ang malayo sa katotohanang “2-3 pulis ang napapatay sa bawat araw”.  Naglulubid si DOJ secretary Aguirre ng hindi mapapatunayan kaso laban sa mga “kaaway” nila sapagkat nakabatay sa affidavit ng patay na tao o bilanggong drug lord. Isasalang sa Kamara upang bago Pasko ay naibalik na ang “death penalty” at “naibaba na edad na 12 o 9 na taong gulang ang maaaring papanagutin sa kasong krimen”.  Ito ba ang pamasko ni Duterte sa bansa o para sa kanyang sarili?

Kasama ang bantang pagkakalas sa International Criminal Court (ICC), higit pa marahil ang kalagayang “pupuwersa” kay Duterte para “isuspinde ang writ of habeas corpus” at tumungo sa landas na kinahinatnan ng bayan sa ilalim ng paghahari ng kanyang dinadakilang diktador.

Maging alerto at huwag palalampasin ang bawat kontra-demokratiko at sadyang walang katinuang pakana ng kutsabaang Duterte-Marcos.

Huwag hayaang mapawi ang alaala ng malagim na nakaraan!

Mahigpit na hawakan, igiit at ipaglaban ang pagpapasya ng milyun-milyong mamamayang tumindig, nagpakasakit, lumaban hanggang nawakasan ang diktadurang Marcos!

Labanan ang panunumbalik sa kapangyarihan ng mga Marcos at panunumbalik ng tiraniya!

Sumulong sa pakikibaka para kamtin ang demokrasyang baya

Kaisaka – Kilusan para sa Pambansang Demokrasya

Nobyembre 21, 2016

Martial Law: A Living Scar. Move On? Oh, C’mon!

Jade P. Leung
Young Women Initiatives
August 15, 2016
martial law
One cannot simply say “move on”. While we are having chocolates and candies, our grandparents and parents got a declaration of Martial Law.
It is hard to stomach people who can easily say “forgive the Marcoses”; “past is past”; “learn to forgive”; “forgive him and bury him in the LNMB”; “he deserves to be buried in LNMB”; and the resounding and insulting phrase this generation easily can say: “move on…”.
To a person accustomed to privilege, true equality feels like oppression, doesn’t it?
The Martial Law issue is not an easy issue of forgiveness, let alone “forgive and forget” issue.  Read more…